NEDEN MANSUR YAVAŞ?

Baştan belirtmekte yarar var: Sosyal demokrat olduğunu hiçbir zaman saklamayan, şehirli olmaktan öte bir Ankarasever ve muhafazakâr bir çevrede yetişmiş bir Ankaralı olarak bu satırları yazıyorum.

Ankara’nın ahvalini anlatmaya gerek yok aslında; ancak yine de hızlıca anımsatmak gerekirse: Planlama yapma konusunda avantajlı olmasına karşın yerleşim (imardaki usulsüzlükler, zırvalıklar) ile toplu ulaşımı (erken saatte otobüslerin bitmesi, bitmeyen metrolar, plansız yapılan yollar) trajikomik bir duruma gelen; tarihsiz, kimliksiz, estetikten uzak, plastik, korsan bir Çin malı şehir olmaya doğru yol alan; müsrifliğin haddi hesabı olmayan; anti-demokratik, zorba bir zihniyetle yönetilen; mafyatik ilişkilere normal denilen bir Ankara…

ANKARA TARİHİNİN KORKUNÇ 20 YIL(LAR)I

Yerli veya yabancı birçok kimsenin de tanıklık yaptığı üzere, hayli bayındır bir şehir olan Ankara'mız, 19. yüzyılın sonunda peşpeşe yaşadığı büyük talihsizliklerle kısa sürede bir kasaba hüviyetine dönmüştü; ta ki Milli Mücadele dönemi ve başkent olana kadar. Ankara adına iktisadi ve beşeri büyük felaketlerin yoğunlaştığı o 20 yılı hızlıca derlemek gerekirse:

PARANOYAK (2. Bölüm):

(II)
DÜŞÜK TANSİYON

Tefrikanın 1. bölümü için burayı tıklayabilirsiniz.

Tırnak uçlarını hızla masaya vurarak müzikalitesi olmayan bir tempo sağlıyordu. “Tırım tırım tırım”… Elindeki verileri daktilo ediyordu sanki. Belki de bir gerilim tınısı veriyordu bu anlamsız sahneye ya da tansiyonu düşük bir cinayete tazyik vermeye çalışıyordu. Sıktığı yumruğunu masaya iki defa vurdu ve duraksadı. Şarkının finalini vurmalılarla yapıverdi. Derin bir “offf” çekti ve düşünmeye devam etti.

PARANOYAK (1. Bölüm)

(I)
ANLAMSIZ BİR SORUŞTURMA

Cinayet bürodan Başkomiser Raci bir kez daha soruyordu:

"O da Olur"

"O da Olur" adını vermiş olduğum bir dizi projem de portföyümde bekliyor. "Apartmana taşındık diye berberimizi de değiştirmedik ya" mottosunu kullanmış olduğum projem, komedi olmuş olsa da birçok unsuru (dram, polisiye, toplum vs.) bünyesinde taşıyor.

Sayfalar